LJUSA

Małe, a cieszy,

niepozorne, ale piękne.

Gdy codziennych rzeczy brak

jest pod ręką i przewyższa

znamienite substytuty 

potrzebujące baterii. 

Gdybyś mógł taką mieć i prześwietlać moje myśli.. Jak bardzo byłoby łatwo. Wzajemnie się zniechęcamy do czułości - widzę, że mnie tak nie bardzo przytulasz, nie całujesz - to staram się nie "ciągnąć tematu" i poczekać na lepszy do tego czas (w międzyczasie pragnąc każdego najmniejszego dotyku, głaskania każdego paluszka, każdego receptora skóry) 

Może podzielmy to na sytuacje, na przykładzie wczorajszego dnia:

1. Napisałeś mi, że za 2 minuty odjazd. Mam nadzieję, że nie masz mi za złe, że nie odpisałam, ale teraz nie mam tych darmowych smsów (i chyba za dobrze na tym nie wychodzę) - oszczędzam, jak mogę. mój błąd

2. Dotarłeś, przywitaliśmy się, ale ja lubię, jak przytulasz i jeszcze całujesz. W usta, nie w czoło. W czoło lubię, gdy już nasycę ten wciąż nienasycony głód całowania, namiętnego bardziej i mniej. chcę się więcej całować, to daje mi wiele satysfakcji. Mogę zrezygnować z wielu rzeczy na korzyść całowania.

3. Trochę posiedzieliśmy na oddzielnych krzesłach, obejrzeliśmy urywek jednego z najfajniejszych filmów z romantycznymi wątkami, jaki widziałam. Powinniśmy go obejrzeć całego. Zacząłeś o nauce. Mi już jak zwykle gorzej. Coś o pracy, coś o przyjemnościach

• problem po raz pierwszy - myślę nauka, myślę - no to żadnego seksu.

4. Nauka nauka nauka. No jakoś się wdrożyłam i wytrzymałam. Ale gdy zbliżało się do godziny, zarządziłeś zrobienie jeszcze jednego zadania, a ja zaczęłam pocić się w oczach, bo przeszło mi przez myśl, że poczułeś, że się poddałam i jakoś te zadania idą, to przeciągniesz ile się da, zamęczysz mnie, zjemy, wykąpiemy się i spać. Problem z głowy - uff, pouczyliśmy się, a czy będą te przyjemności, czy nie, to zawsze się jakoś wywiniesz. Chciałabym, abyś pomyślał, gdy mi już ciężko, to nie spinamy, tylko 5 minut odpoczynku, mocne przytulenie bez zabierania mi oddechu i zapewnienie, że jeszcze troszkę i meta, a na mecie czekają prezenty. Nie gratuluj mi zrobienia takich rzeczy, bo to nie jest dla mnie osiągnięcie. Gratulacje wiążą się z przyjemnością, czego tu ewidentnie zabrakło.

5. Kolacja - no tu zawsze się jakoś dogadamy, nie ma problemów. Zamiast mi dziękować możesz też mnie przytulić - zrobić to samo "dziękuję" bez słów. Prostym gestem którego nie przekażesz mi nigdy indziej, jak właśnie będąc obok.

6. Kąpanie - chciałabym aby istniało między nami więcej intymności w takiej chwili, przecież lubiłeś mnie obejmować gdy zmywam makijaż czy podnosić moje ręce by bardzo korzystnie zaprezentować nam moje piersi. Podobało mi się, że pod prysznicem kucnąłeś i mnie przytuliłeś tak bardzo nisko. 

Straciliśmy z tego przyjemność chyba przez pośpiech, kilka razy u Ciebie musieliśmy bardzo długo czekać, czy u mnie, gdy chciała tuż po nas wykąpać się mama. Zwolnijmy. Nie zawsze są takie sytuacje. Popatrzmy na swoje ciała. Poznajmy swoje plecy, wymasujmy ramiona, pogładźmy się po brzuchach. To takie miłe, gdy jest robione w spokoju, gdy mamy trochę czasu na ochłonięcie, bo mimo, że tyle czasu razem się kąpiemy, na mnie nadal bardzo to działa. Po takich odprężających chwilach nie opieprzaj mnie za kawałek piany na Twojej ręce, przecież Ci nie odpadnie. Zmyj ją, wytrzyjmy się i nie psujmy sobie humorów takim STERCUM (łac. gównem). 

7. Pora spać, Panie Kapitanie!

Jak pewnie wiesz, niepoliczalna większość naszych stosunków odbywa się w świetle dziennym bądź żarówkowym, ale zawsze się możemy widzieć w dosyć jasnej aurze. Zazwyczaj w ciemności padamy zmęczeni igraszkami. Zanim poszedłeś zdjąć soczewki stwierdziłeś, że dosyć późno jest

• problem po raz drugi - odczytuję to jako "idźmy spać, jutro rano trzeba wstać!" co z tego, że być może Ty tego nie pamiętasz - w mojej pamięci zachowało się to bardzo dobrze. Dlatego wlazłam pod kołdrę, powoli traciłam nadzieję. Nie zdradzałeś żadnych oznak chęci na obcowanie ze mną, miałeś zmęczony głos i oczy. Jak mogłam zwyczajnie to przeżyć, bez uronienia najmniejszej łzy? Było to dla mnie bardzo bolesne, bo wierzyłam, że nam się będzie dobrze wieczorem kochało, po odpowiedniej przerwie, Ty zadowolony że się pouczyliśmy.. Zostało zgaszone światło. Dopóki udawało mi się ukrywać ten rozdzierający mnie od środka krzyk, Ty "spałeś".

Teraz wiem, że czekałeś na moją reakcję, a jednocześnie ja czekałam na Twoją. Dlaczego tak bardzo nie chcemy sobie tego okazywać?
U mnie mechanizm działa tak:

mam ochotę bo zawsze ją mam

mam ochotę bo Ty ją masz i mogę tą swoją 

skumulowaną wykorzystać

nie mam ochoty bo mam gorączkę/biegunkę 

czy inną  chorobę która bardzo osłabia

bądź jestem tak wściekła, jakbym była chora

psychicznie

Jak wiesz, nie choruję jakoś bardzo często więc każde Twoje skinienie i jestem cała dla Ciebie. Bez szczególnych wyjątków. 

Seks z Tobą to przyjemność, spalone kalorie, wydzielone endorfiny, orgazm i totalna bliskość. Coś, czemu trudno się oprzeć, a tym bardziej nie mieć na to ochoty! 

Dobrze mi z Tobą na każdej płaszczyźnie związku, tylko niektóre jeszcze trzeba "doprostować".

Wierzę, że uda się osiągnąć kompromis i któreś z nas zawsze wyczuje, gdy będzie się działo w tym drugim małym państewku źle.

Ukrywam bloga w wyszukiwarkach, więc będzie już do wglądu tylko dla tych, którzy mają adres, czyli wyłącznie dla Ciebie.