Kochanie, Kochanie.. Czasami zbyt bardzo próbujesz mnie wtłoczyć w swoje zasady i sposoby. Chciałabym, abyś pamiętał, że Twoje nie zawsze są jedyne słuszne (co czasami sam mi przyznałeś) - mam prawo robić rzeczy w sposób dla mnie wygodny, uwzględniający mój wzrost i możliwości. Starasz się kontrolować wszystko, od sposobu w jaki wkładam zakupy do plecaka po przymus ustawiania skuterowych lusterek, z których niekoniecznie korzystam. Wiedz, że dostaję niemal wstrząsu anafilaktycznego gdy próbujesz udzielać mi rad. Taki stan jest wywołany przez starego zgreda, jak słyszę, że zaczyna się takie "pomaganie" to mam ochotę go zepchnąć. Ze schodów, ruchomych w przeciwnym kierunku, by spadał bez końca.
Niech aż tak Ci nie zależy bym robiła wszystko najlepiej, ja wolę kołdrę wkładać w odwrócone na lewą stronę prześcieradło i nie przeszkadza mi używanie myszki z lewej strony prawą ręką.
Nie jesteśmy tacy sami, ja jestem permanentną nie-idealistką a Ty niekonsekwentnym. Ja zawiązuje buty raz, a luźno a Ty za każdym razem od nowa. I niech te odrębności nie czynią między nami spięć.. Niech każdy ma ten bufor swobody w obyciu wokół siebie i wykonywanych przez siebie czynnościach.
Moja sugestia - jeżeli chcesz coś zrobić na swój sposób, nie zlecaj tego mi.
Ja robie dobry koktajl a Ty porządnie kroisz ser.
Miejmy swoje atuty i wady, jak każdy ma.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz